Rozdział 13

Dotarłam za nim do dzielnicy , gdzie co drugi budynek to pub . O dziwo mnie nie zauważył  . Wysiadłam z auta i ubrana w niezbyt dobry strój w takim miejscu ruszyłam przez skupisko różnych typów . Skręcił w alejkę , to ja też . Nagle jakiś facet złapał mnie za rękę i odwrócił w swoją stronę  .
- Dokąd paniusiu ? Zabawimy się . - zaczęłam krzyczeć i wyrywać się . Pociągnął mnie w stronę czarnego jeepa , kiedy otwierał drzwi ktoś go zaatakował i powalił na ziemię . Wstałam i zobaczyłam Marcela z miną seryjnego mordercy .
- Co ty tu kurde robisz ?! - wrzasnął - A ty co kładziesz łapy na mojej kobiecie ?! - warknął do niego .
- Sorry Marcel . Nie wiedziałem . - wykrztusił , a był dwa razy większy od mojego chłopaka .
- Chciałam zobaczyć co tu robisz - odważyłam się powiedzieć .
- To nie twoja sprawa ! Wracaj do domu ! Wrócę to się policzymy . - odprowadził mnie za łokieć do samochodu i powiedział , że będzie za godzinę . Wykąpałam się , ubrałam w pidżamę , zjadłam gofry i położyłam w pokoju gościnnym kiedy usłyszałam trzaśnięcie frontowymi drzwiami .
- Aleks ! Do mnie ! - pff... nie jestem psem - Aleks ! - wrzasnął kiedy nie schodziłam. Westchnął dramatycznie i wlazł do góry . Troszku się go bałam więc schowałam się i zamknęłam w łazience . - Aleks ! Przecież nic ci nie zrobię ! Wychodź ! Natychmiast ! - nie miałam zamiaru , po godzinie wyszłam uważając na każdy mój krok . Schodząc na dół potknęłam się i spadłam ze schodów . Złapał mnie na samym dole więc nic sobie nie zrobiłam . Przytulił mnie mocno do siebie .
- Nic ci nie jest kochanie ? - pocałował mnie w czoło . Rozpłakałam się .
- Ja chciałam dobrze - szlochałam - Bałam się ciebie .- spojrzał na mnie wystraszony i pocałował mnie czule .
- Nie masz czego ! Nic bym ci nie zrobił. Fakt . Byłem zły , ale nie tak . Przytuliłam się mocniej . Kocham cię .
- Ja ciebie też . - pocałował mnie i poszliśmy spać . Przez kolejne dni obchodził się ze mną jak z jajkiem . Czasem po prostu nie dawałam rady i wybuchałam śmiechem . On patrzał się na mnie jak na idiotkę i śmiał się razem ze mną .

Rozdział 12

- O.Hej - powiedziałam - Co tu robisz ?

- Jak co tu kurde robię ? Dzwonisz do mnie , a potem się nie odzywasz i słyszę głos tego idioty ! - wrzasnął . - Nie drzyj się ! Nie mogłam jednak gadać . 

- To po co do mnie dzwonisz ?! - był co raz bardziej zły . - Ja pracuje .

- Tak ? A co robisz w " w ciemnej stronie miasta " z jaką laską ? 

- Co ?! Kto ci tak nagadał ?! Ten Eryk ?!

- Nie , kto inny . Co tam robiłeś ? - spojrzał się na mnie . 

- Zaprowadzałem jedną z dziewczyn , którą miałaś zostać do baru , gdzie czekał jej szef . - powiedział łagodnie . - Kochanie nigdy bym cię nie zdradził . Nie dosięgają tobie do pięt . To tylko towar , który trzeba opchnąć . 

- Towar ?! Człowieku , czy ty się słyszysz ? To są kobiety , które chcą żyć . Żaden towar . Ludzie. 

- No powiedzmy . 

- Masz z tym skończyć . - zażądałam .

- Pogadamy w domu . - pocałował mnie i poszedł . Westchnęłam dramatycznie i poszłam do łazienki ,  i na lekcję . 

Po szkole poprosiłam aby mnie Eryk odwiózł . Pożegnałam się i weszłam do domu. Marcel stał w kuchni i pił piwo . Podeszłam do niego , pocałował mnie - strasznie jechał piwem , i podał mi obiad . Kiedy skończyłam umyłam talerz i usiadłam na stole kuchennym .

- Skończ z tym - powtórzyłam to samo co mówiłam przed łazienką .

- Zapomnij . 

- Jeśli nie to odejdę . - zagroziłam . 

- Nie odejdziesz , kochanie ty  nie rozumiesz , że z tym nie da się od tak skończyć ?

- Dlaczego ? To uzależniające ? - spytałam jak mała dziewczynka tatę . On się zaśmiał i objął mnie w tali .

- Nie kotku , to nie uzależnia . 

- To czemu ?

- Ludzie , z którymi pracuję jeśli odejdę mogą coś nie tyle zrobić coś mi , ale tobie . A tego bym nie przeżył .

- Ale one cierpią .

- Przepraszam - pocałował mnie w czoło - Ale nie mogę . One albo ty . 

- One..- wyszeptałam - Ja jestem jedna .

- Nie ... ! Ty może jesteś jedna , ale najwspanialsza . Kocham cię . 

- Ja ciebie też - pocałowaliśmy się czule , a potem poszliśmy na lody . Lubiłam takie wypady . W  pewnym momencie zadzwonił jego telefon .

- Muszę iść do pracy - powiedział smutno kiedy przechadzaliśmy się po parku . 

- Idę z tobą . - stwierdziłam 

- Kotku . To nie miejsce dla ciebie . - przytulił mnie - Nie długo wrócę . - Odprowadził mnie do domu i wsiadł do auta . Nie miałam zamiaru tu siedzieć . Wsiadłam w moje auto i pojechałam za nim . 

Hejka :*

Mam prośbę . Taką mini mini . Proszę was skomentujcie jak już czytacie . Dla was to nic a dla mnie bardzo ważne . Kociam Was :*

Rozdział 11

  Po jakieś chwili Marcel zaczął gadać o naszych wspólnych "przeżyciach " , czym Eryk nie chciał być gorszy i również zaczął . Miałam serdecznie dość tego wieczoru . Wszystko się sypało . Ale najbardziej byłam wściekła na mojego chłopaka . Co on sobie w ogóle myślał . On może nawet nie myśli . Kretyn .
  Pożegnałam Eryka i poszłam albo raczej doczołgałam się do pokoju , w którym kiedyś spałam i zamknęłam drzwi przed nosem Marcela . Otworzył je natychmiast wkurzony i spojrzał na mnie gniewnie .
- Co ty wyrabiasz ?
- To co widać . Zniszczyłeś cały wieczór .
- Nie prawda ....
- Prawda ! Śpię tutaj .
- Oj nie dramatyzuj . Choć do łóżka .
- Już jestem w łóżku .
- Ale do naszego .
- Nie ..
- Nie ? - podniósł mnie i zaniósł do naszego pokoju  oraz położył na łóżku . - Teraz lepiej .
- Jesteś irytujący .
- Nie wnerwiaj mnie ! - warknął i położył się obok obejmując mnie ramieniem. Zepchnęłam je .
- Weź je ! - mruknęłam zła i odwróciłam się do niego plecami
- Nie - znów je objął wtulając się w moje włosy . - Kocham cię . - szepnął .
- Nie sądzę .- odparłam .
- A ja tak - pocałował mnie w tył głowy lecz nie przekupi mnie tym . Jestem wściekła .
  Gdy się obudziłam go już nie było . Zeszłam na dół . Na stole w kuchni leżała kartka
" Kotku , jestem w pracy . W lodówce masz galaretkę . Zrobiłem specjalnie dla Ciebie . Miłego dnia w szkole . Kocham Cię . Marc xx "
  W lodówce rzeczywiście była galaretka w kształcie serca . Jak uroczo . Huh.... Ciekawe co dzisiaj robi w pracy . Zjadłam , ubrałam się w :  Naciśnij;3 , umyłam zęby i związałam włosy w koka . Zadzwoniłam po Eryka abyśmy mogli razem pojechać do szkoły .
   Przyjechał swoim mercedesem i ruszyliśmy . Przyglądał mi się jakąś chwilę jakby czegoś szukał , a potem odetchnął z ulgą . Zaśmiałam się .
- Co ? - spytałam - Coś mam na twarzy ?
- No właśnie nie . Z tego powodu się cieszę . Bałem się , że po wczorajszym może cię uderzyć - mój uśmiech zszedł z twarzy . Zauważył to - przepraszam . Ja.. ja nie chciałem.
- Nic się nie stało - cmoknęłam go w policzek i wysiedliśmy . Wszyscy nam się dziwnie przyglądali kiedy szliśmy razem . Podbiegł do nas Artur - jeden z chłopaków z drużyny .
- Hej Aleks - przytulił mnie - Znowu razem - wskazał Eryka .
- Nie nie - powiedział .
- Podwiózł mnie , bo mój chłopak nie mógł - sprostowałam - Przyjaźnimy się .
- Aaa. No chyba że. - zamyślił się - Właśnie , ostatnio gdzieś widziałem twojego chłopaka . Z jakąś laską . Ta , ale nie wiem co tam się działo , bo jechałem autobusem na trening .
- Hę ? - zaniemówiłam - Gdzie ?
- No na skrzyżowaniu Dark z Satiancko . - bary w " ciemnej " stronie miasta .
- Aha... Dzięki .
- I jeszcze gdzieś , ale nie pamiętam .... No cóż . Pa - i poszedł . Spojrzałam się tępo na Eryka , a potem zadzwoniłam do Marcela . Nie odbierał .  
  W czasie lunchu zadzwoniłam jeszcze raz . Po 3 sygnałach usłyszałam jego głos . Aż mi się nie dobrze zrobiło . A jak on mnie zdradza ?
- Halo ? Kochanie . Co chciałaś ? Jesteś tam ? - pytał kiedy nie odpowiadałam .
- Aleks chodź ! - usłyszałam głos Eryka .
- Aleks , kotku .
- Zadzwonię później - rozłączyłam się i poszłam pomóc w wieszaniu dekoracji na bal jesienny . Godzinę później na muzyce poszłam do łazienki , gdzie zatrzymał mnie Marcel z morderczą miną .

Rozdział 10

  Ej no Ludzie Komentować !!!!!!!!!!! :*

  Nie wiem czy dobrze , ale mu zaufałam . Naprawdę go pokochałam . Gangstera , który chciał ze mnie zrobić dziwkę . Huh... Ale se faceta znalazłam . Ale obiecał , że będzie mnie chronić . To jest duży plus .
Dzisiaj idę się spotkać z Erykiem . Mu też wybaczyłam , dalej jest dla mnie ważny . Marcelowi trochę to nie na rączkę ale mam na niego haka .
- Na pewno cię nie boli ? - spytał po raz setny dotykając siniaka na policzku .
- Na pewno . - pocałował mnie w usta i zaniósł moje rzeczy na górę kiedy wróciliśmy do niego . Wzięłam telefon i wykręciłam numer mojego eks . Odebrał po pierwszym sygnale .
- Tak ?! - spytał zmartwiony .
- To co dzisiaj idziemy do tego wesołego miasteczka ? - zaśmiał się .
- Tak . Wszystko ok ?
- Jak najbardziej . - Marcel objął mnie od tyłu w talii , a ja pisnęłam - aaa. Masz zimne ręce . Marcel puszczaj .
- Nie . Nie oddam cię .
- To ja wam nie przeszkadzam - powiedział smutno - wpadnę po 14 .00
- OK . Buziaki .papa - cmoknęłam do telefonu .
- Jakie buziaki ? - spytał Marc
- A takie - pocałowałam go w polika i uciekłam na górę.
- Ej ale one są tylko dla mnie - krzyknął biegnąc za mną . Na ostatnim stopniu się nie fortunnie poślizgnęłam i spadałam ze schodów po drodze strącając Marcela .- Ojeju , kochanie . Wszystko dobrze ? - spytał przestraszony .
- Tak - i od razu pożałowałam , że wstałam bo poczułam straszny ból w kostce i upadłam z powrotem na niego .- Fuck .
- Nie mów , że skręciłaś kostkę .
- Okej. Nie mówię - uśmiechnęłam się .
- Nie no na serio ? - fuknął
- Tak . Pomóż mi . - na jego twarzy pojawił się psotny uśmiech . - Co ?
-Czyli nie dasz rady z nim iść .
- AAAAAAAAA. no tak - wzięłam telefon i do niego zadzwoniłam - Hej Eryk , niestety nie dam rady iść bo skręciłam kostkę na schodach . A więc przyjedź na obiad o 13.00 - jego uśmiech zrzedł od razu . - Nie , nie będziesz mu przeszkadzał. To do 13.00 , papa . - wyszczerzyłam się i odłożyłam telefon .
- Nienawidzę cię . - zrobiłam minę zbitego psa. - Ale za to cię kocham - dał mi całusa i zaniósł na blat aby owinąć nogę .
- A , jeszcze coś skarbie . Musisz zrobić obiad - dałam mu buziaka w nos i kuśtykając poszłam do łazienki się ogarnąć .
- No chyba żartujesz ! Nie dość , że muszę go u siebie gościć to mam dla niego gotować ? Nie ma mowy .
- No dobrze - stwierdziłam - To dzwonie , żeby przyjechał i pójdę z nim do restauracji .
- Dobra już dobra . Zrobię ten cholerny obiad - naburmuszył się i wyszedł
- Kocham cię ! - krzyknęłam za nim .
- Ta ta . Ja ciebie też .
   Punktualnie o 13.00 przyszedł Eryk z ciastem . O jak słodko , czekoladowe . Mniam . Pamiętał , że to moje ulubione . Podałam je Marcelowi , kazałam im się ładnie przedstawić i poszliśmy do salonu . Miła atmosfera jednak nie trwała długo ....

Rozdział 9

 http://www.youtube.com/watch?v=VT1-sitWRtY&list=RD02VxMtqg8U5oo - włącz
 Przez cały następny tydzień było dość normalnie , po za tym , że dostawałam różne zaproszenia od chłopaków , którzy chcą ze mną być , a nie wiedzieli iż mam chłopaka. Marcel potrafił być taki czuły i troskliwy lecz czasami mnie przerażał . Wczoraj na przykład przyszedł zdenerwowany ze "spotkania" w interesach i zaczął się na mnie drzeć , że to moja wina .
  Dzisiaj wstał z uśmiechem na twarzy i zrobił mi śniadanie abym mu wybaczyła " nagły atak " , i że tak nie myśli . Dałam mu buziaka w policzek , gdyż tym http://bi.gazeta.pl/im/6/11420/z11420316Q,Pancakes---amerykanskie-nalesniki.jpg mnie stanowczo przekupił . Zadowolony poszedł do kuchni gdy zjadłam , a ja poszłam pod prysznic . Dołączył do mnie i umyliśmy się nawzajem skradając przy tym całusy sobie nawzajem . Nie współżyłam z nim jeszcze . Nie byłam gotowa . A on nie naciskał .
   Dziś znowu miał spotkanie .Wieczorem dałam mu buziaka na szczęście i kazałam uważać , jednak wrócił znów zły . Kiedy próbowałam go uspokoić uderzył mnie w twarz . Spojrzałam na niego przez mgłę , gdyż byłam zapłakana i uciekłam do łazienki , szedł za mną krzycząc . Ja zamknęłam się i płakałam przez całą noc .
-  Aleks , błagam otwórz te cholerne drzwi . Kochanie , przepraszam , nie chciałem . Wybacz mi ! - krzyczał .
   Rano wyszłam , nie zmrużyłam oka . Marcel spał na kanapie w salonie . Po cichu weszłam do sypialni i spakowałam do torby co najważniejsze . Wyszłam z domu w tym https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRvXmWcy6ZjS5dG17hUJQaLG2-CpHXyVmq-7d-ULeiEupEhppuo i pojechałam do swojego starego domu . Kiedy otwierałam drzwi ktoś złapał mnie za ramię . Odwróciłam się i zobaczyłam Eryka .
- Umm... Hej Kate .
- Cześć . Co chcesz ? - zapadła dziwna cisza
-Huh.. Błagam wybacz mi . Ja chciałem dobrze , tylko jak zwykle nie wyszło . Zostańmy przyjaciółmi .
- Ok- było mi wszystko jedno . - Wejdziesz ?
- Dzięki . A gdzie twój chłopak - posmutniałam , gdy o nim wspomniał .
- Nie ważne . Zostaniesz tu dzisiaj ze mną czy umówiłeś się z Rox ? - spytałam . Nie chciałam być sama . Uśmiechnął się .
- Jasne . Rox pojechała do dziadków .
- Chcesz kakao ? - spytałam zadziornie . Zawsze trak spędzaliśmy wolny czas . Kakao i filmy , zazwyczaj komedie .
- Jasne . A właśnie co ci się stało w polika ?
- Nie ważne .
    Koło 22.00 usłyszałam walenie do drzwi . Eryk podskoczył przestraszony . Marcel - mruknęłam . Dobrze , że wyłączyliśmy światło . Zgasiłam też telewizor i kazałam Erykowi być cicho .
- Aleks !!!!!!!!! Wiem , że tam jesteś . Błagam , chmurko !!!!!!!!!! - użył czułego przezwiska , którego się posługiwał bym zmiękła . - Aleks !!!!!!!!!! Otwórz ! -  nagle usłyszałam głos sąsiada  .
- Zamknij się idioto !!!!!! Nie którzy już chcą spać .
- Chuj mnie to obchodzi .
- Mam wezwać policję ?!
- Ja ci tu postraszę ludzi - zobaczyłam przez okno , że idzie w kierunku starszego pana . Wyszłam szybko przed dom .
- Marcel dość ! - odwrócił kiedy mnie usłyszał , podbiegł szybko i mnie mocno przytulił . Odepchnęłam go .
- Jeju . Kotku . Tak się bałem o ciebie . Wszystko okej ?
- Było za nim się zjawiłeś . - nagle zauważyłam , że Marcel patrzy mi się przez ramię . O nie , Eryk .
- Ty dupku ! Co tu robisz ? - przycisnął go do ściany . Spanikowałam .
- Marcel puść go ! Puszczaj . On mnie pocieszył po tym jak mnie uderzyłeś ! - spojrzałam się mu wyzywająco w oczy .
- Puściłaś się z nim !?
- Nie ! Idioto . Nie każdy pociesza się tak jak ty ! - wrzasnęłam . - Eryk , wiem że miałeś zostać , ale czy mógłbyś nas zostawić . Jutro zadzwonię .
- Ale jakby się coś działo - tu spojrzał na Marcela - to dzwoń od razu. W sekundę przyjadę .
- Dobrze - przytuliłam go i poszedł .Marcel padł na kolana prze de mną i wtulił się w mój brzuch .
- Ja naprawdę nie chciałem . Przepraszam . Błagam , wybacz mi !
- Nie wiem , czy mogę . Za bardzo mnie zraniłeś . A jak to się powtórzy...
- Nie powtórzy ! - powiedział stanowczo . - Przysięgam - szepnął z zaszklonymi oczami . On płakał ? Przytuliłam się do niego i mocno pocałowałam . - Kocham cię .
- Ja ciebie też  Marcel . Kocham cię idioto , najbardziej na świecie - potem spędziliśmy wspaniałą noc . Trochę bolało , bo straciłam dziewictwo , ale z nikim innym bym tego nie chciała zrobić pierwszy raz . Obudziłam się i zobaczyłam jego niebieskie jak ocean oczy wpatrujące się we mnie z miłością , a jego ręka głaskała mnie po głowię .
Dziękuje ci - szepnął .
- Za co ?
- Za to , że jesteś i wytrzymujesz moje humory .
- Wiecznie nie będę .
- Wiem . Zmienię się . Dla ciebie , dla nas .

Rozdział 8

   Dzień ogólnie minął spokojnie , tylko na ostatniej lekcji Rox przyszła z gębą , że jej chłopaka oblałam . Obrończyni zwierząt . Eryk tylko spoglądał na mnie smutno .
   Po skończonych zajęciach poszłam na dziedziniec aby poczekać na Marcela , miał mnie odebrać . Kiedy podjechał , wysiadł i ruszył w moją stronę . Wtuliłam się w niego , a on pocałował mnie w czoło . Wzięłam go za rękę i poszliśmy w stronę auta .
- Słońce ! Twój nowy chłopak . -ścisnęłam mocnej jego dłoń i obróciłam się na pięcie podchodząc do Eryka i jego zgrai .
- Chmurko . Zazdrosny ? A gdzie twoja miłość ? Nie martw się , zawsze o tobie będę pamiętać - uśmiechnął się , ale ja nie skończyłam - jako o największym dupku na świecie . - puściłam mu oczko i ruszyłam za Marcelem do samochodu . Odjechaliśmy , a on złapał mnie za rękę .
- Chcesz iść na lody chmurko - zaśmiał się .
- Heh . Tak , ale ty stawiasz - dałam mu buziaka w polika .
- No dobrze , ale ty zrobisz obiad . Mam ochotę na spagetti . Zrobiłem zakupy . W domu jest co trzeba .
- No dobrze . - zajechaliśmy do lodzialni i zamówiliśmy po pucharze lodów . Ja wzięłam orzech z czekoladą i polewą toffi . Haha sama słodycz , a Marc truskawkowo- waniliowe z polewą malinową . Kiedy wyszliśmy podniósł mnie na ręce i mocno przytulił .
- Przecież umiem chodzić . - śmiałam się - Marcel puszczaj !
- Nie . Nie oddam mojej kobiety .
- Jakiej twojej ?
- Jesteś moja , tylko moja - wyszeptał - Prawda ?!
- Marcel ściskasz mi ramiona - postawił mnie .
- Powiedz .
- Tak Marcel , jestem twoja - cmoknęłam go w policzek i wsiadłam do samochodu od miejsca kierowcy .
- A ty co tu robisz ? Już na swoje miejsce . - zaśmiał się .
- Nie . to auto jest moje , i tylko moje . - wybuchnął śmiechem .
- No już skarbie nie wygłupiaj się . Dam ci inne , teraz wysiadaj .
- Zmuś mnie - spojrzałam mu wyzywająco w oczy .
- Huh. Aleks , misiu . Jeśli wyjdziesz to jutro zabiorę cię na zakupy.
- Marcel . Nie jestem materialistką .
- To jak mam cię wyciągnąć ?
- Nie wiem - wyszczerzyłam się , a on wyniósł mnie z samochodu i wsadził z drugiej strony .
- No dobra , wygrałeś - zaśmiałam się .
    W domu wzięłam się za obiad . Marcel usiadł za mną na ladzie i patrzał jak krzątam się po kuchni z przepisem . Kiedy mieszałam makaron objął mnie w tali i pocałował w skroń , a mnie przeszedł dreszcz .